Interieur

Canadese studio Odami tovert 130-jaar oude rode eik om in prachtige meubels

· 2 min leestijd
De Canadese studio Odami heeft hout van een 130 jaar oude rode eik gebruikt om meubels en verlichting te ontwerpen. Het resultaat is om van te smullen. Case Study 01: On Mass bestaat uit een fauteuil, lamp en tafel. Alle stukken zijn gemaakt van de stam en takken van een stervende rode eik.

Drie unieke stukken interieur

Het designbureau werkte voor dit project samen met Patrick Murphy, eigenaar van houtbewerkingsbedrijf One Wood. Het doel was om drie unieke stukken interieur te realiseren. "Als eenvoudige composities van zware massa's is elk stuk een uitdrukking van kracht", zegt Odami. "Elk stuk is met tijdloze eenvoud een bescheiden viering van materiële rijkdom en ambacht, en een studie van de gezelligheid van massa". De boom zelf was afkomstig van het huis van Murphy's ouders. "Deze stukken maken niet alleen gebruik van het materiaal, maar proberen deze vitaliteit te benutten en de stabiliteit en het gewicht van de verloren aanwezigheid te belichamen," voegde de studio eraan toe. De rode eik werd eerst gekapt, waarna het hout werd gedroogd. Vervolgens werd het in nieuwe vormen gesneden, waardoor het uitrekte, kromde en barstte. In totaal is het fabricageproces over een periode van acht maanden uitgevoerd. Odami is een ontwerpstudio voor architectuur, interieur en meubels. Het werd opgericht in Toronto in 2017 door de Spaanse architect Aránzazu González Bernardo en de Canadese ontwerper Michael Norman Fohring.
P
Geschreven door Pepijn Mulder Tuin schrijver

Pepijn schrijft over tuinen en buitenruimtes vanuit zijn ervaring als hovenier, een beroep dat hij koos nadat een kantoorbaan van drie jaar hem leerde dat hij niet gemaakt is voor vergaderingen en tl-verlichting. Van terrasontwerp tot plantenbakken, hij maakt het begrijpelijk en uitvoerbaar, zelfs als je twee linkerhanden hebt, want hij gelooft dat tuinieren een vaardigheid is die iedereen kan leren. Pepijn runt zijn eigen hoveniersbedrijf en gebruikt zijn schrijfwerk om de kennis te delen die hij dagelijks opdoet met zijn handen in de aarde. Zijn favoriete moment is wanneer een lezer hem mailt dat ze dankzij zijn artikel eindelijk een moestuin hebben aangelegd die niet binnen twee weken doodgaat. Hij schrijft het liefst op maandagochtend, als de modder van het weekend net van zijn laarzen is gespoeld.